 |
|
"Geene orkanen kunnen mij schaden, geene dijkbreuken zullen mijnen
sterken grondmuur wegrukken of medeslepen. Mijn bouwmeester heeft
gewild, dat ik ongedeerd den tijd met zijne vernielingszucht zal
trotseren, en nog steeds bestaan, wanneer gebouwen van mijnen ouderdom
sinds lang in den staat van nietige atomen zullen verkeeren."
(uit L.Mees, "De geschiedenis van Hingene")
Voor een groot aantal kunstenaars blijft de Schelde en het land
langsheen zijn oevers nog altijd een geliefkoosd thema.
Een selectie van literaire groten uit Vlaanderen is te bewonderen op de
Scheldedijk met een mooi zicht op de dorpjes Rupelmonde en Steendorp en
als achtergrond de prachtig uitgewerkte gevel van de
Notelaer.
Het literair dijkpad van 1985 werd volledig vernieuwd in 2001 op een esthetisch,
technisch verantwoorde wijze naar het ontwerp van de heer Erik Desombere.
|
|
De
Schelde (fragmenten) - Emile Verhaeren
|
|
|
De
Dijkgravin - Marie Gevers
|
|
|
Jachtpaviljoen
‘De
Notelaer’ - Bert
Peleman
|
|
|
De
zieke weiden... - Pol Le Roy
|
|
|
Op
de dijk
- Anton van Wilderode
|
|
|
De
Scheldedijken - Jan Hammenecker
|
|
|
Water
en groen - Filip De Pillecyn
|
|
|
‘De
watergribus bij de Schor’
-
Richard
Dewachter
|
|
|
|
Door de gouden dreef
der dromen wandel ik U tegemoet, in het ruisen van de bomen bij het
wassen van de vloed.
Van uw wonden gaaf genezen, – héén het dreigend
doodsgevaar – staat gij bij de stroom herrezen luisterrijke
‘Notelaar’!
Kleurig kleinood aan de Schelde, jagersrijk vol
hoorngeschal, waar te lang de vrees me kwelde om uw radeloos
verval…
Rijs voortaan voorgoed omgeven door de roep van de
patrijs als een ‘Notelaar’ verweven met het
Scheldeparadijs…
Bert Peleman
|
|
